Vierendelen is de edele straf waarbij een Middeleeuwse snoodaard vier paarden aan polsen en enkels gebonden kreeg en vervolgens uit elkaar gescheurd werd. Wat een Middeleeuwse snoodaard kan, kan Captain Fear natuurlijk ook. En nog veel straffer ook. Daarom koos ik natuurlijk meteen voor 400 paarden, en dit in de vorm van 4 stevige motorfietsen. De bedoeling was natuurlijk niet om totaal uit elkaar getrokken te worden, maar wel om eens te voelen hoe ver een mens uitgerokken kon worden. De Captain liet zich tussen de vier motorfietsen vastbinden en toen de motoren vertrokken duurde het niet lang vooraleer alle spieren begonnen te kraken en te scheuren. De motards van dienst lieten hun remmen altijd meer en meer los en ik was doodsbang dat er opeens eentje zou vooruit schieten want die had mijn been of mijn arm mee. Gelukkig deden ze het kalmaan en toen ik na een vijftal minuten toch wel langs alle kanten anderhalve centimeter was uigerokken bruulde ik dat ze ermee mochten ophouden. Besluit: vierendelen is veel te pijnlijk om als zondagnamiddagactiviteit met het gezin te gaan doen.

top   4254 reacties:

Kannibalisme! Buiten een handvol Duitsers is er niemand die echt graag opgegeten wordt. Vroeger werd er in de Afrikaanse jungle wel regelmatig een koloniaal met een tropenhelm in een kookpot gestoken door een ebbenhouten jungle mama. Wat een koloniaal kan, kan Captain Fear ook. Daarom belde ik mijn Congolese vriendin Thérèse Mujinga Kabankaya Kalinga om echte 'Homemade hot campbells' cannibal soup by a real black mom' te maken. Natuurlijk zag ze dat meteen zitten en dezelfde dag nog zat ik in een gigantisch soepblik op een vuurtje te wachten tot ik gekookt was. Met een thermometer hield ik nauwlettend de temperatuur in de gaten. Natuurlijk ging ik me niet zoals een kreeft het graf in laten koken, maar ik wilde toch wel eens weten hoe lang een mens zonder totaal te verbranden in het opwarmend water kon doorbrengen. Alles ging goed tot de temperatuur de 50 graden overschreed. Het water leek te veranderen in een bad vol scheermesjes en duimspijkers en toen ik het kwik tot een 65 graden zag stijgen, sprong ik eruit. Dampend en heet viel ik in de armen van Mujinga Kabankaya Kalinga die me vertelde dat het allemaal zo erg niet was dat ik niet echt levend gekookt was.

top   989 reacties:

Lang geleden was er eens een Zwitserse boer die van een plaatselijke vorst een verschrikkelijke straf kreeg opgelegd. Hij heette Wilhelm Tell en de straf was dat hij een appel van de kop van zijn zoon moest schieten. Wat Wilhelm Tell kan, kan Captain Fear ook. Ik zocht mezelf daarom een hele goeie kruisboogschutter, een appel en een harnas om mezelf een beetje te kunnen beschermen. Veel bescherming zou dat harnas niet bieden want zo'n pijltje had de kracht van een kogel en zou dwars door het blik gaan moest de schutter een beetje verkeerd mikken. Je wist maar nooit wat er kon gebeuren, ineens een vliegje in zijn oog, een niesaanval of een ongelofelijk straffe windstoot en het was gedaan met Captain Fear. U begrijpt natuurlijk dat ik heel erg zenuwachtig was toen ik met een appel op mijn knikker zag hoe de boog voor me gespannen werd. Gelukkig vloog de pijl precies in de appel en was ik nog even levend als twee minuten tevoren. Ik was zelfs geen oog kwijt. Net zoals bij de echte Tell was alles goed afgelopen. Zo gevaarlijk was de foltering dus precies ook weer niet.

top   geen reacties

De Romeinen hadden vroeger de gewoonte om vervelende oproerkraaiers en struikrovers van straat te plukken en aan een kruis te nagelen. Iedereen kent het verhaaltje van Jezus wel. Wat Jezus kan, kan Captain Fear ook. Ik ging een paar stevige balkjes kopen bij de doe-het-zelver en een stel lange klinknagels. Vervolgens reed ik naar de Kalmthoutse heide om me daar te laten kruisigen. Zoals het er bij Jezus aan toeging klopt niet helemaal. Eigenlijk werden de gestraften gewoon met de polsen aan het kruis gebonden en daarna werd er door de handpalmen een spijker geslagen. Anders zouden de handen gewoon doorscheuren onder het gewicht. captain Fear liet natuurlijk ook spijkers door zijn handen slaan. Heel gevaarlijk want als er een verkeerde pees geraakt werd, zat je voor de rest van je leven met een klauwtje. Alles verliep gelukkig bloederig maar goed. Even later werd het kruis rechtgezet en twee uur lang heb ik daar in de snijdende koude staan afzien. Het lijden van Jezus is allerminst overdreven want het is vooral het uzelf rechthouden en zien dat je je niet voorover laat vallen, waardoor u longen zouden inklappen, dat zo verschrikkelijk is. In tegenstelling tot Jezus, heeft Captain Fear de foltering wel overleefd. Waarom heb ik dan geen miljoenen aanhangers?

top   1084 reacties:

De Arabieren zijn altijd hele goeie folteraars geweest. Eén van hun beste technieken is ongetwijfeld de erectrocutie. Een gestrafte wordt dan helemaal bloot vastgebonden met zijn armen in de lucht en zijn voeten aan de grond en boven zijn geslacht wordt een draad gespannen met een dodelijk hoog voltage op. vervolgens worden de meest sexy haremdames van het land op hem afgestuurd en die mogen er dan voor zorgen dat de snoodaard een erectie krijgt met dodelijke afloop. Wat een Arabier kan, kan Captain Fear ook. Voor een echte portie 'bondage and electrocution' was ik naar een SM-club geweest. De draad had ik zelf laten maken en ik had er het voltage van een schrikdraad opgezet. Pijnlijk genoeg om twee dagen niet meer zonder vonken te kunnen plassen, maar niet dodelijk. Nadat ik stevig was vastgebonden kwamen een paar mooie blondines even hun best doen om me op te winden en inderdaad, enkele minuten later vloog er een flinke portie stroom door het Captain Fear geslacht. Ondanks de pijn was dit nog altijd één van de meer aangename folteringen die ik ooit onderging.

top   13 reacties:

In sprookjes worden heksen regelmatig in een ton getimmerd en van een berg afgestampt. Pipi Langkous doet dat ook wel eens, maar zoals altijd is red bitch Pipi nog altijd een streepje straffer. Zij rolt met haar ton dan nog eens in een rivier en gaat even later een gigantische waterval af. Wat Pipi Langkous kan, kan Menzoman ook. Ik ging een ton kopen in de tonnenwinkel, reed naar de watervallen van Coo en liet me daar netjes in die ton nagelen. Vervolgens kreeg ik een schop en belandde in het water om even later knotsend en botsend over de rotsen de waterval af te donderen. Onderweg was het deksel eraf gevlogen en was Captain Fear bijna naar buiten geslingerd. Gelukkig kon ik me nog vastklampen en ben ik er met een paar stevige blauwe plekken en wat verwrongen ribben vanaf gekomen. De Watervallen van Coo zullen voor Captain Fear in elk geval nooit meer helemaal hetzelfde zijn.

top   379 reacties:

Bij de Cowboys was het een alombekende foltering om een misdadiger, meestal een Indiaan die een beetje te lang naar een blanke squaw met grote borsten had gekeken, achter een paard te binden en enkele kilometers ver over een veld vol kreupelhout, brandnetels en keien te slepen. Wat een Indiaan kan doorstaan, kan Captain Fear ook doorstaan. Ik ging naar het cowboydorp El Paso en vroeg daar beleefd aan de plaatselijke Billy The Kid of hij me achter zijn paard wilde binden. 'No problem', zei Billy en even later sleepte Menzoman in galop door het mulle Kempenzand en even later door een wei vol takken en pijnlijk onkruid. Toen ik eindelijk werd bevrijd, waren mijn polsen er bijna afgescheurd, mijn borst stond vol krassen en heel mijn pak zat vol zand en stokjes. Captain Fear hing in frennen vaneen en was zwaar gefolterd. Gelukkig hield het hier op want in de Far West werd je na zo'n sessie paardslepen meestal nog eens opgehangen ook.

top   2287 reacties:

Levend begraven is sinds mensenheugnis al één van de meest verschrikkelijke straffen die ooit uitgevonden zijn. Al sinds het begin der tijden wordt het gebruikt als een heel efficiënte foltermethode die meestal ook nog eens de dood tot gevolg heeft. Levend begraven doe je natuurlijk in een echte doodskist. Zeker als je Captain Fear heet. De oorspronkelijke bedoeling was dat Captain Fear zich op een kerkhof zou laten begraven. Maar omdat de meeste begrafenisbazen nogal bang waren dat er toevallig op hetzelfde moment een nonkel Everard zou worden begraven, kreeg hij geen toestemming en verplaatste hij zich naar het veld van Boer Jef in Broechem. Een maffia-begrafenis dan maar. Boer Jef maakte met zijn graafmachine een put en een paar stevige bonken staken Fear in zijn kist en gooiden de put dicht. Heel griezelig. Vooral het moment dat het deksel op de kist wordt gevezen en je weet dat je er niet meer uit kan. Maar ook het geluid van neerploffend zand op de kist is redelijk creepy. En als je de stemmen boven de grond ineens hoort verstommen is het helemaal des hels. En dan lig je daar! Je voelt dat de lucht snel maar zeker wordt opgebruikt en je gaat langzaam in zwijm. Dan is het hopen dat je op tijd terug wordt opgegraven. Gelukkig waren de binken van Captain Fear sterk en snel genoeg en heeft hij de foltering net overleefd. Het scheelde maar een haartje. En Captain Fear kan u één ding vertellen: don't try this at home want van alle griezelige straffen is het levend begraven worden veruit de griezeligste.

top   3945 reacties:

Als vroeger één of andere stalknecht zijn handen niet kon thuishouden van de molenaarsdochter of een zakje bloem stal, bestond er een heel geschikte straf voor de schurk: het molenwieken. De onverlaat werd vastgebonden aan een molenwiek en mocht dan vrolijk een paar rondjes draaien.Een ideale straf voor Captain Fear dus om ook eens uit te poberen. De korenmolen in Breda is een oude windmolen die op een berg staat en wieken heeft die een goeie 40 meter boven de grond uitsteken. De latjes van de molen staan al decennia in weer en wind en zijn splinterdun. Behoorlijk griezelig dus om je aan te laten vastbinden. Maar met een klimharnas en een paar stevige touwen rond handen en voeten is zoiets natuurlijk kinderspel voor Captain Fear. Het was een regenachtige voormiddag, de wind sneed ijzig door Noord-Brabant: de ideale dag dus voor een partijtje molenwieken. Captain Fear liet zich vastbinden, de molenaar maakte de touwen los en even later hing Fear totaal ondersteboven, een goeie veertig meter boven de grond. Ideaal om de verkeersfile op de autostrade een beetje verder te bewonderen en u af te vragen wat al die automobilisten zich afvroegen als ze daar ineens een kerel ondersteboven aan een molenwiek zagen hangen. Door de wind ging het draaien van de wieken ongelofelijk snel en Captain Fear deed meteen een vijftal rondjes om er optimaal van te genieten. Want indien een beetje deftig vastgebonden is het molenwieken eerder een pretparkattractie ipv een straf. En bovendien een pak goedkoper dan de Efteling of Six Flags. Een aanrader dus voor het hele gezin.

top   978 reacties:

Kielhalen was een gevreesde straf in de scheepvaart enkele eeuwen geleden. Als één of andere matroos het een beetje te hard uithing, werd er een touw onder de romp van het schip getrokken. De matroos werd er dan aan vastgemaakt en tot drie maal toe onder de romp doorgetrokken. Meestal kwam het slachtoffer niet alleen half verdronken uit het water, maar ook nog eens helemaal opengescheurd door de mosselen en de zeepokken die op de romp vastkleefden. Een perfecte straf uit de oude doos dus. Ideaal voor Captain Fear om eens een keertje over te doen. En liefst op een oude boot. Het werd de Gentse Barge, een oude trekschuit die in de Gentse binnenstad op de grachten dobbert. Natuurlijk waren er ook een paar stevige piraten om te trekken en stevige kleefband om handen en benen aan elkaar te tapen zodat Captain Fear absoluut niet meer kon bewegen. Het enige probleempje was dat het water in de Gentse kanalen erg ondiep is, dus dat er onder het schip maar een half metertje ruimte was om onderdoor gesleurd te worden. Maar Captain Fear deinst natuurlijk nergens terug voor en liet zich in het water werpen. De trekkers sleurden hem met alle macht onder de 12 meter romp waardoor hij pijnlijk met zijn hoofd tegen de onderkant van het schip terechtkwam en even bleef steken tussen het slib van de bodem en de romp. Dat was meteen ook het enige echt griezelige aan het kielhalen want voor de rest ging het trekken heel erg vlot en scheerde Captain Fear als een vastgeplakte snoek door het water. Moest het water in de Gentse kanalen niet zo verschrikkelijk vervuild zijn zou de toeristische dienst van de stad er ineens een ongelofelijke attractie bijhebben. En meer dan dat, want een mens die nooit gekielhaald is, heeft eigenlijk niet echt geleefd.

top   11 reacties: